Dzielnica San Lorenzo

Dzielnica Medyceuszy

San Lorenzo leży bezpośrednio na północ od Duomo i na zachód od stacji SMN — najbardziej centralna dzielnica Florencji i, co mylące, jedno z najmniej dopracowanych doświadczeń turystycznych. Ogromny zewnętrzny targ skórzany pokrywający Piazza San Lorenzo i okoliczne ulice wygląda jak autentyczne florenckie miejsce zakupów, ale w dużej mierze nim nie jest; prawdziwe historyczne i artystyczne zainteresowanie jest kilka kroków dalej, w kościele, kaplicach i hali targowej.

Bazylika San Lorenzo i powiązania z Medyceuszami

Bazylika San Lorenzo to kościół rodziny Medici, miejsce pochówku Cosima de’ Medici, Wawrzyńca Wspaniałego i większości kolejnych Medyceuszy. Było to też miejsce ich prywatnych zakrystii — przestrzeni roboczych, gdzie pracowali Brunelleschi, a później Michał Anioł.

Fasada kościoła jest niedokończona — surowa ceglana elewacja, którą widzisz, to dokładnie to, co Michał Anioł zostawił, gdy Medyceuszom zabrakło pieniędzy (lub politycznej woli) w 1520 roku. Model planowanej przez niego marmurowej fasady znajduje się w Museo delle Cappelle Medicee. Wnętrze natomiast to wyrafinowana nawa Brunelleschiego: szare pilaistry z piaskowca, biały tynk, kasetonowe sufity, matematyczne proporcje. Dwa brązowe ambony Donatella (lata 60. XV w.) w nawie to jedne z jego ostatnich dzieł.

Wstęp do bazyliki: €7. Czynna poniedziałek-sobota rano i po południu; zamknięta w niedziele i podczas mszy.

Biblioteca Medicea Laurenziana: Dostępna przez krużganek, Biblioteka Laurentiana została zaprojektowana przez Michała Anioła na zlecenie papieża Klemensa VII de’ Medici. Westybul z klatką schodową jest szczególnie efektowny — potrójne schody z szarego kamienia, jeden z najwcześniejszych przykładów architektury manierystycznej. Biblioteka przechowuje jedną z najpiękniejszych kolekcji rękopisów na świecie. Wstęp około €3-5; ograniczone godziny.

Kaplice Medyceuszy (Cappelle Medicee)

Muzeum Kaplice Medyceuszy wchodzi się osobno od bazyliki, za rogiem przy Piazza Madonna degli Aldobrandini. Obejmuje dwie główne przestrzenie:

Cappella dei Principi (Kaplica Książąt): Wielkie mauzoleum Medyceuszy zapoczątkowane w 1604 roku, mające rywalizować z Bazyliką Świętego Piotra w Rzymie. Wnętrze wyłożone jest pietra dura — intarsją z kamieni półszlachetnych w kolorach zielonym, czerwonym, żółtym i czarnym. Efekt jest niezwykły; projekt trwał wieki i jest technicznie nadal niedokończony. Sześciu wielkich książąt Medyceuszy spoczywa tu w ogromnych granitowych sarkofagach.

Sagrestia Nuova (Nowa Zakrystia): Architektoniczne i rzeźbiarskie arcydzieło Michała Anioła, zapoczątkowane w 1521 roku. Grobowce Wawrzyńca, księcia Urbino, i Giuliana, księcia Nemours, noszą alegoryczne figury w marmurze:

• Na grobowcu Wawrzyńca: Zmierzch i Świt
• Na grobowcu Giuliana: Dzień i Noc

Te cztery figury należą do najważniejszych dzieł w całym dorobku Michała Anioła. Sama sala, z geometryczną dekoracją z piaskowca na białym tynku, wyprzedza idee architektoniczne, które nie weszły do powszechnego użytku przez pokolenia.

Tajny pokój Michała Anioła: Poniżej Sagrestia Nuova, mały pokój odkryty w 1975 roku zawiera węglowe rysunki na ścianach, dziś przypisywane Michałowi Aniołowi. Dostęp jest ograniczony i niekiedy dostępny tylko z wycieczkami z przewodnikiem; sprawdź aktualną dostępność.

Wstęp do Kaplic Medyceuszy: €9-12 za standardowy wstęp; wycieczki z przewodnikiem €15-25. Kaplice zamknięte w poniedziałki i w niektóre pierwsze i trzecie niedziele miesiąca. Rezerwuj z wyprzedzeniem, by uniknąć kolejek.

Mercato Centrale

Mercato Centrale to dwukondygnacyjny budynek z żelaza i szkła ukończony w 1874 roku przez Giuseppego Mengoniego. Parter to działające targowisko spożywcze: stragany z warzywami, mięsem, serem, chlebem i delikatesami zaopatrujące lokalne restauracje i gospodarstwa domowe. Ceny za świeże produkty są tu uczciwe; lady z lampredotto i flakami (w tym słynne Nerbone) serwują robotnicze jedzenie w robotniczych cenach.

Górne piętro przekształcono w 2014 roku w gastronomiczną halę z straganami restauracyjnymi. Jest teraz przede wszystkim celem turystycznym; jakość jest zmienna, a ceny wyższe niż na parterze. Niemniej spełnia użyteczną funkcję dla odwiedzających, którzy chcą dobrze zjeść bez badania restauracji — stragany z makaronem, pizzą i florentyńskim stekiem są generalnie uczciwe.

Parter: czynny w dni powszednie 7:00-14:00. Górna hala gastronomiczna: czynna codziennie do północy.

Skórzany rynek San Lorenzo: szczera ocena

Stragany pokrywające Piazza San Lorenzo i sąsiednie ulice sprzedają wyroby skórzane, szaliki, torby i pamiątki. Rynek istnieje od dziesięcioleci i ma swoje miejsce w turystycznej wyobraźni Florencji. Rzeczywistość: większość towarów tu sprzedawanych jest importowana, a nie wyprodukowana we Florencji czy nawet we Włoszech. Do etykiet „Made in Italy” na towarach sprzedawanych za €15-30 należy podchodzić ze sceptycyzmem.

Prawdziwe florenckie wyroby skórzane — wykonane w miejskich warsztatach, przy użyciu tradycyjnych technik — kosztują znacznie więcej. Scuola del Cuoio (Santa Croce), rzemieślnicy skórzani w warsztatach Oltrarno i konkretne renomowane sklepy przy Via della Vigna Nuova lub Via de’ Tornabuoni sprzedają autentyczne ręcznie robione produkty w cenach odzwierciedlających wykwalifikowaną pracę.

Jeśli robisz zakupy na rynku San Lorenzo, traktuj to jak targ z pamiątkami po cenach turystycznych, a nie rynek rzemieślniczej skóry. Możesz znaleźć coś przyjemnego i użytecznego; tylko nie wierz historiom o „ręcznym wykonaniu we Florencji”.

Palazzo Medici Riccardi

Jeden blok na wschód od bazyliki przy Via Camillo Cavour, Palazzo Medici Riccardi była pierwotną rezydencją rodziny Medici od 1444 do 1540 roku — zanim Cosimo I przeniósł się do Palazzo Vecchio, a następnie do Pitti. Zaprojektował ją Michelozzo dla Cosima Starszego. Budynek, który dziś mieści urzędy miejskie, jest otwarty dla odwiedzających:

Cappella dei Magi: Mała kaplica na pierwszym piętrze z freskami Benozza Gozzolego (1459-1461) przedstawiającymi Podróż Trzech Króli — rozpoznawalne portrety rodziny Medici jako Trzech Magów. Jedno z najbardziej kameralnych renesansowych dzieł sztuki we Florencji; pokój jest wystarczająco mały, by freski cię otaczały. Wstęp €7.

Museo di Palazzo Medici: Rotacyjne wystawy w głównej sali.

Godziny są ograniczone i często pomijane na korzyść bardziej znanych atrakcji; rozważ wizytę na spokojne popołudnie.

Gdzie jeść w San Lorenzo

Dzielnica graniczy ze stacją SMN, co oznacza zmienną jakość restauracji w pobliżu targu. Im bliżej Via dei Panzani (główna arteria turystyczna między dworcem a Duomo), tym gorszy stosunek jakości do ceny.

Lepsze opcje:

• Trattoria Mario (Via Rosina 2): Wspólne stoły, tylko gotówka, wyłącznie na lunch, bez rezerwacji. Klasyczna florencka — ribollita, pasta e fagioli, pieczone mięso. Uwielbiana i coraz bardziej zatłoczona przez gości, ale jedzenie pozostaje autentyczne.
• Da Sergio (Piazza San Lorenzo 8r): Małe, proste, florenckie standardy w uczciwych cenach.
• Parter Mercato Centrale: Kanapki z lampredotto w Nerbone (€4,50-6) to jeden z najbardziej autentycznych szybkich posiłków w dzielnicy.

Dojazd

San Lorenzo to najbliższa duża dzielnica do stacji SMN — 5 minut pieszo przez strefę pieszą. Od Duomo to 5-minutowy spacer na północ Via dei Servi lub Via dello Studio.