San Niccolò

Najspokojniejsza część Oltrarno

San Niccolò to pas ulic biegnących wzdłuż południowego brzegu Arno między Ponte alle Grazie (na wschód od Ponte Vecchio) a podstawą wzgórza Boboli. Leży poniżej średniowiecznych murów miejskich i wieży San Niccolò, a nad rzeką. Jest to najmniej turystyczna część centralnego Oltrarno i częściowo dlatego jedno z przyjemniejszych miejsc do spędzenia czasu.

Główna oś dzielnicy to Via San Niccolò, wąska uliczka biegnąca równolegle do Arno, wyłożona w większości nijako wyglądającymi fasadami, które kryją jedne z najlepszych małych barów z winem w mieście, kilka miejsc otwartych do późna w nocy i warsztaty rzemieślnicze. Jest to też punkt wyjścia na wspinaczkę na San Miniato al Monte i Piazzale Michelangelo.

Torre San Niccolò

Torre San Niccolò to najlepiej zachowana z florenckich średniowiecznych bram, datowana na 1324 rok. W przeciwieństwie do większości murów miejskich (rozebranych w latach 60. XIX wieku pod obwodnicę) ta wieża została zachowana i można na nią wejść w miesiącach letnich — zazwyczaj od czerwca do września, wczesnym wieczorem, z przewodnikiem. Widok ze szczytu różni się od wieży Duomo i Piazzale Michelangelo: bliżej rzeki, bardziej kameralny, z wschodnim miastem rozłożonym poniżej.

Sprawdź aktualne godziny otwarcia i wejścia w biurze informacji turystycznej lub na stronie Comune di Firenze; harmonogram zmienia się co roku.

Spacer na San Miniato al Monte

Od podnóża schodów San Niccolò w pobliżu Piazza Poggi schody wznoszą się na wzgórze, mijając taras Piazzale Michelangelo i kontynuując do San Miniato al Monte. Pełna wspinaczka od brzegu rzeki zajmuje około 20-25 minut i jest w całości piesza (bez samochodów).

San Miniato al Monte to najpiękniejszy kościół romański w Toskanii i jeden z najstarszych budynków we Florencji. Budowę rozpoczęto w 1018 roku na miejscu wcześniejszego sanktuarium; marmurowa fasada w białe i zielone geometryczne wzory (ten sam schemat kolorów przyjęty później przez Baptystery i Duomo) została dodana w XII wieku. Orzeł na szczycie fasady to symbol Arte di Calimala, cechu kupców, który finansował budowę.

Wewnątrz: oryginalna posadzka Cosmati (wczesnośredniowieczna, XII w.), marmurowe tabernakulum Michelozza w centrum nawy oraz mozaikowa apsyda z XIII wieku przedstawiająca Chrystusa między Matką Boską a Świętym Miniatem. W zakrystii freski Spinella Aretino. Krypta poniżej nawy to najstarsza część budynku.

Godziny otwarcia: Kościół czynny codziennie; sesje poranne i popołudniowe, z przerwą w południe na śpiew gregoriański (w dni powszednie o 17:30, w niedziele o 10:30 i 17:30). Śpiew przyciąga małą publiczność i jest jednym z bardziej autentycznych i poruszających doświadczeń religijnych dostępnych we Florencji. Wstęp wolny.

Cmentarz: Bezpośrednio przy kościele, Cimitero delle Porte Sante (Cmentarz Świętych Bram) to godny uwagi przykład XIX-wiecznej architektury sepulkralnej. Nagrobki i mauzoleum są ozdobne i różnorodne; Carlo Collodi (autor Pinokia) jest tu pochowany. Widoki z cmentarza z powrotem na Florencję są doskonałe.

Spacer nad rzeką

Via dei Bardi i Lungarno Torrigiani łączą San Niccolò z Ponte Vecchio wzdłuż południowego brzegu. Spacer jest stosunkowo spokojny jak na centralne Florencję — mniej turystów niż na nabrzeżach północnego brzegu. Budynki tutaj to dawne średniowieczne wieże i renesansowe pałace; tarasy ogrodowe widoczne ponad murami nabrzeżowymi należą do prywatnych willi, których bramy stoją tu od XV wieku.

Ogród Bardinich: Via dei Bardi 1r daje dostęp do Giardino Bardini, wzgórzowego formalnego ogrodu z panoramicznymi tarasami i pergolą z glicynią (spektakularną w kwietniu-maju). Mniej odwiedzany niż Boboli. Wstęp około €6-10, niekiedy połączony z biletem do Boboli.

Bary z winem i lokalne miejsca

Scena barów z winem San Niccolò jest jedną z najbardziej autentycznych we Florencji. Bary tutaj są w większości lokalne — małe, proste pomieszczenia z drewnianymi półkami butelek wina i kredowymi menu. Ceny są niższe niż w porównywalnych barach w centro storico.

• Bevo Vino (Via San Niccolò 59r): Klasyczny bar z winem, lunch i wieczór, proste przekąski toskańskie.
• Il Rifrullo (Via San Niccolò 55r): Bar i restauracja z ogrodem; aperitivo i kolacja.
• Zoe (Via dei Renai 13r): Nieco nowocześniejszy bar; nocne koktajle i aperitivo.

Ulica ma też kilka dobrych lodziarnii i opcji na lunch na wynos. Atmosfera w wieczór powszedni, szczególnie w ciepłych miesiącach, gdy ludzie wylewają się na wąską ulicę, to coś najbliższego temu, co Florencja ma do sceny, która nie jest zaprojektowana dla turystyki.

Jak dostać się do San Niccolò

Od Ponte Vecchio idź na wschód wzdłuż południowego brzegu (Lungarno Torrigiani) około 5-8 minut, by dotrzeć do początku Via San Niccolò. Z Piazza Poggi (podstawa schodów Piazzale Michelangelo) pas barów z winem jest 2-3 minuty pieszo.

Autobus 23 obsługuje ten obszar z centrum miasta. Dzielnica jest wystarczająco spokojna, by jazda rowerem była przyjemna — stojaki rowerowe dostępne są w pobliżu Ponte alle Grazie.