Santo Spirito

Florencki plac dzielnicy

Piazza Santo Spirito jest jednym z niewielu miejsc w centro storico, gdzie w środku tygodnia można usiąść na ławce i poczuć, że jest się w prawdziwej florenckiej dzielnicy, a nie w muzeum. Piazza otaczają kawiarnie i bary obsługujące przede wszystkim mieszkańców, a nie wycieczki; od popołudnia spędzają tu czas lokalni mieszkańcy w różnym wieku, a dominantą jest skromna biała fasada ostatniego kościoła Brunelleschiego.

Jednym słowem, to właśnie takie miejsce przyciąga powracających gości do Florencji, gdy pierwiosnkowie tłoczą się w kolejce do Uffizi.

Bazylika Santo Spirito

Brunelleschi zaprojektował Santo Spirito w 1428 roku, rok przed śmiercią; budowę ukończyli inni architekci w 1487 roku i zachowała kilka kompromisów z okresu po Brunelleschim (arkada westybulowa na głównej fasadzie, dodana w 1564 roku, zaburza czystość pierwotnego planu). Biała, wapienna fasada jest celowo niedokończona — zamierzone w pierwotnym projekcie okładziny marmurowe nigdy nie zostały sfinansowane.

Wnętrze to arcydzieło wczesnoreneiansowej geometrii. Czterdzieści półkolistych kaplic otacza nawę i transept w ciągłej kolumnadzie; szare kolumny z pietra serena i łuki na tle białych tynkowych ścian tworzą tę samą harmonię proporcji co inne główne dzieło Brunelleschiego — Ospedale degli Innocenti. Każda kaplica mieści ołtarzowy obraz; razem tworzą przekrój florenckiego malarstwa od XIV do XVI wieku.

Ważniejsze dzieła:

• Drewniany krucyfiks przypisywany Michelangelowi (stworzony, gdy miał około 17 lat i mieszkał w klasztorze), widoczny w zakrystii — choć dostęp jest ograniczony i nie zawsze możliwy
• Madonna z Dzieciątkiem i świętymi Filippina Lippiego (Kaplica Nerlich)
• Pokłon Trzech Króli Cosima Rossellego

Wstęp: bezpłatny (mile widziany skromny datek). Godziny są ograniczone; kościół jest zazwyczaj otwarty rano i po południu, ale zamknięty w środku dnia i w niedzielne poranki.

Piazza w praktyce

Piazza jest prawdziwą przestrzenią społeczności. Kluczowe rytmy:

Sobotnie poranki: Mały ekologiczny i rzemieślniczy targ wypełnia plac — świeże warzywa, sery, miód, chleb, ręcznie robione przedmioty. Tu mieszkańcy Oltrarno robią weekendowe zakupy. Atmosfera jest zrelaksowana.

Późne popołudnia i wieczory: Bary wokół obwodu zapełniają się od około 18:00. Aperitivo (koktajl i bezpłatne lub tańsze przekąski) trwa do 20:00 lub 21:00. Volume (Piazza Santo Spirito 5r) jest najczęściej wymienianą opcją; Il Santino (w pobliskiej Via Santo Spirito) to winny bar — siostrzany lokal znakomitej Enoteki del Santino.

W nocy: Plac tętni życiem do późna, zwłaszcza latem. Zdarzają się skargi mieszkańców na hałas w weekendy; energia jest autentyczna, ale dzielnica stara się balansować między turystyką a jakością życia codziennego.

Uliczki warte zwiedzania

Via di Santo Spirito: Biegnąca na zachód od placu w kierunku kościoła Carmine, ta ulica kryje kilka warsztatów rzemieślniczych (ram, złotnictwo) oraz restauracje i winne bary ze średniej półki. Il Santino (Via di Santo Spirito 60r) i jego macierzysta restauracja Il Borro (to samo właścicielstwo co winiarnia Ferragamo) zajmują lepszy koniec ulicy.

Borgo San Frediano: Biegnąca z północnego wschodu na południowy zachód przez dzielnicę, to główna ulica handlowa zachodniogo Oltrarno: sklepy spożywcze, sklepy z narzędziami, księgarnie, piekarnie i taki dobór szyldów, który potwierdza, że dzielnica wciąż jest zamieszkana. Na zachodnim końcu znajduje się Kaplica Brancaccich.

Kaplica Brancaccich (Cappella Brancacci): W kościele Santa Maria del Carmine, 10 minut spacerem na zachód od Piazza Santo Spirito. Kaplica mieści cykl fresków Masaccia i Masolina przedstawiający Żywot świętego Piotra (1424–1427) — jedno z najważniejszych dzieł malarstwa renesansowego; panele Masaccia studiował każdy wybitny artysta następnego stulecia. Wstęp wymaga biletu z wyznaczonym czasem wejścia (6–10 €), osobnego od kościoła. Jednoczesna liczba zwiedzających jest ograniczona.

Gdzie zjeść i wypić

• Trattoria da Ruggero (Via Senese 89): Staromodna trattoria, lunch i kolacja; ribollita szczególnie warta zamówienia.
• Osteria del Cinghiale Bianco (Borgo San Jacopo 43r): Pasta z dzikiem (cinghiale), lista Chianti, bezpretensjonalna atmosfera.
• Gelateria La Sorbettiera (Piazza Tasso 11r): Jedna z ulubionych lodziarni Oltrarno; naturalne barwy, sezonowe smaki.
• Volume (Piazza Santo Spirito 5r): Wzorcowy bar do aperitivo; książki, vintage meble, dobre koktajle.

Jak dotrzeć

Santo Spirito leży w dzielnicy Oltrarno i dociera się tam przez Ponte Vecchio lub Ponte alla Carraia z północnego brzegu. Od Ponte alla Carraia plac oddalony jest o około 8 minut pieszo na południe.